من به عنوان معمار، در حال ساختن چیزی برای انسان هستم، یا در حال ساختن جهانی که انسان ناچار است در آن زندگی کند؟

معماری صرفا تولید بنا نیست ، نوعی مداخله در زمین و زندگی انسان هاست

  • این بنا قرار است چه چیزی را در انسان تغییر دهد؛ یا فقط چیزی را در برابر چشم او نمایش دهد؟
  • من در حال ساختن یک فضا هستم، یا در حال شکل‌دادن به شیوه‌ای از زندگی؟
  • این ساختمان به انسان امکان «بودن» می‌دهد، یا فقط امکان «مصرف‌کردن»؟
  • آیا این معماری انسان را به خودش نزدیک‌تر می‌کند، یا او را در هیاهوی بیشتر فرو می‌برد؟
  • این فضا انسان را آزادتر می‌کند یا بیشتر در نظامی از اجبار، مصرف و کنترل قرار می‌دهد؟
  • چه کسی از این معماری سود می‌برد و چه کسی هزینه آن را می‌پردازد؟
  • آیا کسانی که صدایشان در فرآیند طراحی شنیده نشده، در نتیجه نهایی فراموش شده‌اند؟
  • آیا این بنا برای انسان است، یا انسان برای توجیه وجود این بنا؟
  • اگر زیبایی این بنا باعث رنج انسان یا تخریب طبیعت شود، آیا هنوز می‌توان آن را زیبا دانست؟
  • آیا هر آنچه می‌توانیم بسازیم، الزاماً باید ساخته شود؟
  • کدام نیاز واقعی است و کدام نیاز را خودِ معماری و بازار در انسان ایجاد کرده‌اند؟
  • این ساختمان چه چیزی را پنهان می‌کند و چه چیزی را آشکار؟
  • آیا معماری من به سکوت، تأمل و خلوت انسان جایی می‌دهد، یا همه‌چیز را به حرکت و مصرف وادار می‌کند؟
  • این بنا با بدن انسان چه می‌کند و با ذهن او چه؟
  • آیا این فضا کرامت انسان را پاس می‌دارد، حتی زمانی که هیچ‌کس آن را نمی‌بیند؟
  • آیا معماری من انسان را به طبیعت نزدیک می‌کند یا طبیعت را به یک «منبع مصرف» تقلیل می‌دهد؟
  • اگر نسل‌های آینده بتوانند این بنا را ببینند، آیا آن را میراثی ارزشمند خواهند دانست یا بدهی‌ای که ما برای آنها باقی گذاشته‌ایم؟
  • آیا این ساختمان چیزی به جهان اضافه می‌کند، یا فقط از جهان چیزی کم می‌کند؟
  • چه مقدار از این بنا حاصل نیاز است و چه مقدار حاصل میل من به دیده‌شدن؟
  • آیا معمار در این پروژه خادم انسان است یا خالق تصویری از قدرت خویش؟
  • چه زمانی «بیشتر» به جای کیفیت، به اسراف تبدیل می‌شود؟
  • آیا سادگی این پروژه ناشی از محدودیت است یا انتخابی آگاهانه برای احترام به انسان و منابع؟
  • اگر سود اقتصادی حذف شود، آیا هنوز می‌توان از ارزش این پروژه دفاع کرد؟
  • اگر نام معمار از روی ساختمان حذف شود، آیا معماری هنوز ارزشمند باقی می‌ماند؟
  • اگر هیچ‌کس از این بنا عکس نگیرد، آیا هنوز معماری موفقی است؟
  • آیا این بنا در خدمت زندگی است یا زندگی را وادار می‌کند خود را با بنا تطبیق دهد؟
  • این معماری چه نوع انسانی را مطلوب می‌داند و چه نوع سبک زندگی‌ای را ترویج می‌کند؟
  • آیا فضایی که طراحی کرده‌ام انسان را به «خود» دعوت می‌کند یا او را از خود دور می‌کند؟
  • آیا معماری من صرفاً مسئله فرم را حل می‌کند، یا مسئله معنا را نیز؟
  • اگر خدا ناظر تمام تصمیم‌های من در این پروژه باشد، کدام تصمیم را دیگر نمی‌توانم توجیه کنم؟
  • اگر این بنا قرار باشد در برابر خدا درباره تأثیرش بر انسان، طبیعت و جامعه پاسخگو باشد، چه پاسخی خواهد داشت؟


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *