معمارنامه

معماری، پیش از آنکه هنر ساختن باشد، زبان اندیشیدن به فضاست. هر بنا واژگان، دستور زبان و روایت ویژه خود را دارد و معمار با کنار هم نشاندن این عناصر، معنا را در کالبد فضا متجلی می‌کند. از این منظر، «دیکشنری معماری» صرفاً مجموعه‌ای از اصطلاحات نیست، بلکه نظامی از مفاهیم، روابط و تعاریف است که امکان گفت‌وگوی دقیق میان معماران را فراهم می‌سازد. همان‌گونه که غنای واژگان، کیفیت اندیشه را ارتقا می‌دهد، تسلط بر زبان معماری نیز دقت طراحی، نقد و آموزش را عمیق‌تر می‌کند. معماری زمانی به بلوغ می‌رسد که معمار، پیش از ترسیم خطوط، بر زبان مفاهیم مسلط باشد؛ زیرا هر پروژه، پیش از آنکه ساخته شود، در زبان شکل می‌گیرد.